Zamknij [X]
INFORMACJA DOTYCZĄCA POLITYKI PLIKÓW COOKIES:
W celu zapewnienia wysokiej jakości świadczonych przez nas usług, nasz portal internetowy wykorzystuje informacje przechowywane w przeglądarce internetowej w formie tzw. „cookies”. Poruszając się po naszej stronie internetowej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas „cookies”. Informacje o przechowywaniu „cookies”, warunkach ich przechowywania i uzyskiwania dostępu do nich znajdują się w Polityce Prywatności.
logo
Zarejestruj | Przypomnij hasło
Login:
Hasło:
Wielkość czcionki: A A ADodano: 2011-01-03 

Stwardnienie rozsiane - co warto wiedzieć

Podziel się

Stwardnienie rozsiane (sclerosis multiplex, SM) jest chorobą przewlekłą ośrodkowego układu nerwowego, która rozpoczyna się zwykle w młodym wieku - pomiędzy 20, a 40. rokiem życia, częściej u kobiet. Być może istnieje predyspozycja genetyczna do zachorowania na stwardnienie rozsiane - obserwuje się bowiem rodzinne występowanie tego schorzenia, ustalono związki choroby z układem zgodności tkankowej HLA. Osoby chore na stwardnienie rozsiane mogą mieć pewne predyspozycje genetyczne uruchamiane przez czynniki środowiskowe.

Choroba ma na pewno podłoże immunologiczne Istnieją badania sugerujące, że pierwszy atak stwardnienia rozsianego pojawia się często po banalnej infekcji wirusowej, na przykład po zwykłym katarze. Infekcja wirusowa prawdopodobnie powoduje pobudzenie układu immunologicznego i jego "fałszywą" odpowiedź skierowaną przeciw antygenom mieliny.

Odpowiedź ma charakter zapalny. Zapalenie toczy się wokół drobnych naczyń odżywiających istotę białą. Uczestniczą w nim typowe dla stanów zapalnych komórki: makrofagi, plazmocyty i limfocyty, zwłaszcza limfocyty T (wszystkie ich rodzaje i podtypy). To właśnie limfocytom T i wydzielanym przez nie cytokinom przypisuje się największą rolę w ostatecznym niszczeniu mieliny.

 


Podłoże choroby jest więc najprawdopodobniej wirusowe, ale nie ma, jak dotąd, pewnego potwierdzenia tej hipotezy.

Najbardziej charakterystycznym, diagnostycznym elementem obrazu choroby jest demenilizacja, czyli zanikanie osłonek mielinowych otaczających komórki nerwowe. Brak izolacji, w postaci mieliny, uniemożliwia skuteczne przekazywanie impulsów nerwowych. Przedstawiając obrazowo proces chorobowy w stwardnieniu rozsianym – osłonka mielinowa działa na podobnej zasadzie, jak osłona na przewodach elektrycznych. Po uszkodzeniu tej osłony, pojawiają się zwarcia, a w mózgu chorych powstają blizny (stwardnienia) i ubytki. Są one rozsiane w mózgu i rdzeniu kręgowym, stąd nazwa choroby: stwardnienie rozsiane.


U większości chorych pierwszym objawem stwardnienia rozsianego jest pogorszenie ostrości wzroku. Dlatego też wielu pacjentów długo leczy się u okulistów zanim trafi do neurologa. Zmiany na dnie oka często nasuwają podejrzenie procesu chorobowego toczącego się w ośrodkowym układzie nerwowym. Nowoczesne badania diagnostyczne, a przede wszystkim rezonans magnetyczny, są bardzo pomocne w postawieniu właściwej diagnozy.

 

Właściwy dla stwardnienia rozsianego jest przebieg z rzutami i remisjami. Taki przebieg obserwowany jest u większości pacjentów. Rzut stwardnienia rozsianego jest to wystąpienie i utrzymywanie się powyżej 24 godzin jednego lub kilku nieprawidłowych objawów świadczących o uszkodzeniu układu nerwowego. Remisja to ustępowanie objawów rzutu. We wczesnej fazie stwardnienia rozsianego objawy rzutu prawie całkowicie ustępują, w późniejszym okresie często po każdym rzucie pozostaje jakaś dysfunkcja i stopniowo narasta stopień niepełnosprawności pacjentów.

 

Przebieg choroby jest trudny do przewidzenia i zależy od indywidualnych predyspozycji. W niektórych przypadkach stwardnienie rozsiane szybko prowadzi do inwalidztwa, w innych może nawet przebiegać na tyle skąpoobjawowo, że jest niedostrzegany przez pacjenta. Objawy choroby  są bardzo różnorodne i są rezultatem wieloogniskowych zmian w ośrodkowym układzie nerwowym.


Podstawowe objawy stwardnienia rozsianego to:
Objawy wzrokowe: podwójne widzenie, wrażenie nieostrego obrazu lub jego drżenie, utrata wzroku w jednym lub w obu oczach, zaburzenia pola widzenia. Objawy te trwają od kilku godzin do kilku dni. Częstym, nierzadko pierwszym objawem stwardnienia rozsianego jest pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego. Chory odczuwa ból gałki ocznej, nasilający się przy ruchach oka, może mieć trudności w rozpoznawaniu barw.
• zawroty głowy, które trwają zwykle kilka dni i mogą być bardzo silne,
• niewyraźna mowa,
• trudności w połykaniu,
• osłabienie kończyn (niedowład), na ogół występuje u osób dłużej chorujących,
• niezborność chodu,
• drżenie oraz brak koordynacji ruchów tułowia i kończyn,
• zaburzenia w oddawaniu moczu, nietrzymanie moczu, nagłe parcie, a także częste zaparcia,
• utrata popędu płciowego i impotencja spowodowana zaburzeniami erekcji,
• mrowienia, drętwienia kończyn, tułowia lub twarzy, a także zaburzenia czucia,
• przykre wrażenie przebiegania prądu elektrycznego wzdłuż kręgosłupa (objaw Lhermitte'a),
• depresja, zaburzenia pamięci, trudności w uczeniu się, rozwiązywaniu problemów,
• utrzymujące się stale zmęczenie w czasie aktywności fizycznej lub związane z wysiłkiem umysłowym,


Niezależnie od występowania rzutów SM, w różnych okresach choroby mogą występować objawy, które na co dzień utrudniają pacjentowi życie. Są to na przykład: sztywność mięśni, różne dolegliwości bólowe, zaburzenia w oddawaniu moczu lub stolca, szybkie męczenie się oraz stany depresyjne.

 

Rokowanie u chorych na SM nie jest dobre, chociażby ze względu na bardzo ograniczone możliwości terapii. Nie ma, jak dotąd, skutecznej formy leczenia, prowadzącej w pełni do wyzdrowienia.

 

Można jednak znacznie spowolnić postępy SM poprzez łagodzenie objawów. Większość leków sprawia, że rzuty SM występują rzadziej i mają łagodniejszy przebieg. Należą do nich m.in. interferony beta, octan glatirameru i mitoksantron.

 

 

Autor: Lek. Aleksandra Karbowniczek






wstecz strona główna drukuj przeslij znajomemu zadaj pytanie
Regulamin Blog Rozmowy forumzdrowia.pl Reklama Polityka prywatności Kontakt FAQ Mapa strony Partnerzy Copyright O nas Ustaw jako startową
© 2007-2010 Wydawnictwo Lekarskie PZWL
Informacje publikowane w serwisie mają charakter edukacyjny i żaden z zamieszczonych materiałów nie zastąpi wizyty u specjalisty. Wydawca oraz autorzy nie ponoszą odpowiedzialności za następstwa niewłaściwego zastosowania prezentowanych treści.
ISSN 2083-7860