Kręcz szyi
Fragment publikacji: "Domowy poradnik medyczny" pod redakcją Kazimierza Janickiego. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa.
Istotą choroby jest najczęściej przykurcz mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego po jednej stronie.
Pociąga to za sobą wadliwe ustawienie się głowy, a mianowicie główka dziecka jest pochylona w stronę chorą, bródka zaś nieco uniesiona i skrócona w stronę zdrową. Na bocznej powierzchni szyi wyczuwa się postronkowate zgrubienie. Przymusowe pochylenie główki pociąga za sobą niedorozwój połowy twarzy.
Przyczyny nie są dostatecznie wyjaśnione. Przymusowe ułożenie główki w życiu płodowym utrudnia właściwe wstawianie się główki w miednicę mniejszą przy porodzie. Dlatego tak częste są w tych przypadkach porody pośladkowe lub ułożenie poprzeczne. Nieprawidłowe porody są zapewne nie przyczyną, jak sądzono dawniej, ale następstwem kręczu szyi. Kręcz szyi może też być nabyty w następstwie np. urazów, stanów zapalnych mięśni lub w przebiegu chorób ośrodkowego układu nerwowego.
W każdym przypadku należy niezwłocznie zgłosić się z dzieckiem do odpowiedniej poradni dla dzieci, gdzie matka otrzyma wskazówki dotyczące dalszego postępowania.
Leczenie najmniejszych dzieci polega początkowo na masażu, gimnastyce leczniczej i odpowiednim układaniu dziecka. Matka musi pamiętać o pochyleniu główki dziecka i skręcaniu bródki w stronę przeciwną, przez podkładanie dziecku poduszki w taki sposób, aby przeciwdziałać przykurczowi. Tymi sposobami w najwcześniejszych i lekkich przypadkach udaje się uzyskać dobry wynik. Zwykle jednak w 1-2 roku życia nieodzowna bywa operacja.
