Powiększenie węzłów chłonnych
Węzły chłonne stanowią bardzo ważny element układu krwiotwórczego w zakresie limfocytopoezy, kształtowania systemu immunologicznego oraz tzw. czynności filtracyjno-fagocytarnych. Stanowią one układ rozproszony w całym organizmie, połączony naczyniami chłonnymi.
Wyróżnia się część tzw. obwodową, dostępną badaniu (karkowe, podżuchwowe, nadobojczykowe, szyi, pachowe, łokciowe, pachwinowe, udowe itd.), oraz część węzłów chłonnych głębokich niedostępnych badaniu palpacyjnemu, które można uwidocznić za pomocą specjalnych badań (tomografia komputerowa, ultrasonografia, rtg, limfogram itp.).
Węzły chłonne - oprócz wspomnianych wyżej czynności - mogą być punktem wyjścia rozrostów odczynowych (reaktywnych) o charakterze korzystnym i obronnym dla organizmu, ale też miejscem rozrostów nowotworowych (przerzuty raków). Powiększenie węzłów chłonnych może być miejscowe i uogólnione.
Przyczyny miejscowego powiększenia węzłów chłonnych:
- bakteryjne, zapalenie odogniskowe, któremu często towarzyszy zapalenie naczyń limfatycznych między ogniskiem zakażenia (czyrak, owrzodzenie) a powiększonym węzłem (węzłami),
- swoiste zapalenie gruźlicze,
- swoiste zapalenie promienicze,
- przerzut nowotworowy (ognisko wtórne) z ogniska pierwotnego,
- początkowe stadium (jeszcze przed uogólnieniem procesu) pierwotnego rozrostu nowotworowego w miejscowych węzłach chłonnych.
Przyczyny uogólnionego powiększenia węzłów chłonnych:
- odczynowe - w chorobach wirusowych, bakteryjnych, pierwotniakowych, grzybicznych, robaczycach,
- poszczepienne oraz jako nadwrażliwość na leki,
- w chorobach układowych - autoimmunologicznych, alergicznych, spichrzeniowych i metabolicznych,
- w chorobach nowotworowych,
- w innych chorobach - jak sarkoidoza, histiocytoza, zespół Kawasaki, przewlekła choroba ziarniniakowa.
