Zamknij [X]
INFORMACJA DOTYCZĄCA POLITYKI PLIKÓW COOKIES:
W celu zapewnienia wysokiej jakości świadczonych przez nas usług, nasz portal internetowy wykorzystuje informacje przechowywane w przeglądarce internetowej w formie tzw. „cookies”. Poruszając się po naszej stronie internetowej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas „cookies”. Informacje o przechowywaniu „cookies”, warunkach ich przechowywania i uzyskiwania dostępu do nich znajdują się w Polityce Prywatności.
logo
Zarejestruj | Przypomnij hasło
Login:
Hasło:
Wielkość czcionki: A A ADodano: 2011-02-21 

Zapalenie gardła czy angina?

Podziel się

Zapalenie gardła to stan zapalny obejmujący błonę śluzową i tkankę limfatyczną gardła.  Najczęściej do ostrego nieżytu gardła dochodzi w wyniki infekcji wirusowej - czynnikiem etiologicznym mogą być m.in. rhinowirusy, coronawirusy, adenowirusy, enterowirusy czy wirusy grypy i paragrypy. Rzadziej, w ok. 10-30% przyczynami zapaleń gardła są bakterie – głównie paciorkowiec beta-hemolizujący z grupyA Streptococcus pyogenes wywołujący anginę paciorkowcową. 

Pod pojęciem anginy  należy rozumieć stan zapalny toczący się w obrębie migdałków podniebiennych a będący reakcją na krążący we krwi obcy czynnik, np. bakterię. Wśród angin należy wymienić typową anginę paciorkowcową, anginę w przebiegu wirusowego zapalenia gardła, mononukleozą zakaźną czy rzadsze jak angina herpetica (wywołana przez wirusy Coxsackie) czy anginę Plaut-Vincenta.


Zapalenie gardła objawia się kliniczne przekrwieniem, bólem i pieczeniem gardła nasilającym się podczas połykania, gorączką oraz powiększeniem węzłów chłonnych. Ostre wirusowe zapalenie gardła rozwija się najczęściej w okresie jesienno-zimowym i towarzyszą mu  inne objawy infekcji górnych dróg oddechowych – katar, kaszel, zapalenie spojówek. Przebieg zwykle jest łagodny i wymaga jedynie leczenia objawowego –przeciwgorączkowego i przeciwbólowego.


Bardzo istotne z punktu widzenia sposobu postępowania jest rozróżnienie anginy paciorkowcowej od mononukleozy zakaźnej. Zastosowanie antybiotyku w przypadku niewłaściwe rozpoznanej mononukleozy może skutkować wytępieniem na całym ciele plamisto-grudkowej wysypki.

Angina paciorkowcowa

Ostre  zapalenie migdałków podniebiennych o etiologii Streptococcus pyogenes.

UWAGA! Wśród paciorkowców chorobotwórczych dla człowieka największą rolę odgrywają Strepnococcus pneumoniae i Streptococcus pyogenes. Pierwszy z nich wywołuje przede wszystkim zapalenie zatok przynosowych, zapalenie płuc czy bardzo groźne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; przeciwko Streptococcus pneumoniae dostępna jest szczepionka. Natomiast Streptococcus pyogenes jest czynnikiem etiologicznym anginy, róży, płonicy czy martwiczego zapalnie powięzi; nie istnieje swoista szczepionka.

W obrazie klinicznym anginy paciorkowcowej typowe są:
- ostry początek, bez poprzedzających objawów nieżytowych górnych dróg oddechowych
- ból gardła
- wysoka gorączka >38 stopni Celsjusza
- powiększone, bolesne węzły chłonne szyjne przednie
- charakterystyczny obraz migdałków: powiększone, bolesne, pokryte włóknikowym nalotem
- przekrwiona, żywoczerwona błona śluzowa łuków podniebiennych
-wybroczyny na łuku podniebiennym.

Zwykle chorują dzieci w wieku między 5. a 15. rokiem życia. Noworodki i niemowlęta nie chorują na anginą paciorkowcową.

Leczeniem z wyboru jest antybiotykoterapia:  fenoksymetylpenicylina doustna stosowana przez 10 dni. Altrenatywnie, w przypadku nadwrażliwości można zastosować inne antybiotyki: cefalosporyny, antybiotyki makrolidowe a w przypadkach nawracających i opornych na leczenie klindamycynę i amoksycylinę z kwasem klawulanowym.

Leczenie anginy paciorkowcowej ma na celu eradykację drobnoustroju, zmniejszenie zakaźności, skrócenie czasu trwania choroby oraz zmniejszenie ryzyka powikłań(gorączka reumatyczna).

Należy izolować chore dziecko od otoczenia przez 24 godziny od podania pierwszej dawki antybiotyku. 

 

Mononukleoza zakaźna:

Ostra zakaźna choroba wirusowa wywołana przez wirus Ebsteina-Barr (EBV). Do zakażenia dochodzi najczęściej drogą kroplekowo-ślinową – stąd popularna nazwa choroby „kissing disease”.

Okres wylegania się wirusa wynosi od 30 do 50 dni.

 
Obraz choroby:

- ostry nieżyt gardła i migdałków lub angina z wysiękiem (przypominająca anginę paciorkowcową)
- znacznie powiększone migdałki podniebienne, często utrudniające oddychanie
- powiększenie węzłów chłonnych
- powiększenie wątroby, śledziony (hepatosplenomegalia), bóle brzucha
- obrzęk powiek, łuków podniebiennych, nasady nosa – tzw. obrzek Glanzmana
- może pojawić się palmisto-grudkowa wysypka na tułowiu i kończynach,
- wybroczyny na podniebieniu twardym


Czasami w przebiegu mononukleozy może dojść do wystąpienia groźnych powikłań: niedrożności dróg oddechowych, pęknięcia śledziony, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia mięśnia sercowego. Stąd niektóre przypadki z ciężkim przebiegiem wymagają hospitalizacji.

 
Diagnostyka mononukleozy opiera się charakterystycznych objawach ki licznych oraz badaniach serologicznych (odczyn Paula-Bunella-Davidsona, przeciwciała EA, przeciwciała VCA).
 

Leczenie jest zwykle objawowe. Nie wolno podawać antybiotyków z grupy penicylin – amoksycyliny i ampicyliny – grozi to wystąpieniem odro-podobnej wysypki.

 
Źródło: Pediatria pod red. W.Kawalec, K. Kubickiej, PZWL
Autor: Lek. Maria Miąskiewicz






wstecz strona główna drukuj przeslij znajomemu zadaj pytanie
Współpracujemy z:
Wirtualny Magazyn Pielęgniarki i Położnej
Regulamin Blog Rozmowy forumzdrowia.pl Reklama Polityka prywatności Kontakt FAQ Mapa strony Partnerzy Copyright O nas Ustaw jako startową
© 2007-2010 Wydawnictwo Lekarskie PZWL
Informacje publikowane w serwisie mają charakter edukacyjny i żaden z zamieszczonych materiałów nie zastąpi wizyty u specjalisty. Wydawca oraz autorzy nie ponoszą odpowiedzialności za następstwa niewłaściwego zastosowania prezentowanych treści.
ISSN 2083-7860