Spodziectwo
Fragment publikacji: "Domowy poradnik medyczny" pod redakcją Kazimierza Janickiego. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa.
Spodziectwo jest wadą rozwojową cewki moczowej polegającą na niedorozwoju obwodowego jej odcinka.
Ujście zewnętrzne cewki znajduje się nie na żołędzi, jak to ma miejsce w prawidłowych warunkach anatomicznych, tylko między żołędzią a kroczem. W zależności od stopnia nasilenia tej wady wyróżniamy spodziectwo zażołędne, prąciowe, kroczowe i mosznowe. Spodziectwo jest objawem feminizacji u mężczyzn. Żołądź i zwykle całe prącie są haczykowato zagięte, napletek jest przerośnięty. W cięższych postaciach spodziectwa prącie może być niedorozwinięte, a moszna dwudzielna. Przyczyna wady jest prawdopodobnie związana z nieprawidłowym wydzielaniem hormonów w trakcie ciąży.
Leczenie spodziectwa polega na wyprostowaniu prącia i wytworzeniu końcowego odcinka cewki moczowej. Wydłużenia prącia dokonuje się między 2 a 4 rokiem życia, natomiast wytworzenie cewki w wieku 5-6 lat. W tym wieku operacja gwarantuje dobry efekt kosmetyczny. Ważne jest, aby matki podczas kąpieli i pielęgnowania dzieci zwracały uwagę na zachowanie, budowę i kształt prącia swoich synów, a w przypadku zrodzenia się wątpliwości kontaktowały się z urologiem, gdyż wada wcześnie stwierdzona może być trwale wyleczona chirurgicznie.





