Żywienie i dieta w cukrzycy – fakty i mity

Słodycze, sok z grejpfruta, brązowy cukier, cynamon, mało, ale często, dieta niełączenia... Co pomaga, a co szkodzi. Przeczytaj, co o tym sądzą specjaliści.

MOŻNA JEŚĆ SŁODYCZE, ALE PRZEZNACZONE DLA DIABETYKÓW – MIT

Produkty dla chorych na cukrzycę są często słodzone fruktozą lub słodzikami syntetycznymi, jednak nie oznacza to, że zawierają mniej węglowodanów.
Wręcz przeciwnie, czasem zawartość węglowodanów przyswajalnych w takich produktach jest porównywalna do tych nieprzeznaczonych specjalnie dla diabetyków.
Ponadto, wyroby cukiernicze przeznaczone dla chorych na cukrzycę czasem są słodzone słodzikiem i nie zawierają sacharozy, ale ich podstawowym substratem i tak jest mąka, która prowadzi do wzrostu stężenia glukozy we krwi.
Wszystkie słodycze odpowiadają za wzrost stężenia cukru, jednak w jakim stopniu, zależy tylko od spożywanych ilości.
Przy pojawieniu się ochoty na słodycze, jeden rządek (25 g) gorzkiej czekolady wydaje się najlepszym wyborem z uwagi na wartość indeksu glikemicznego.

WARTO PIĆ SOK Z GREJPFRUTA, BO SKUTECZNIE OBNIŻA STĘŻENIE CUKRU – MIT

Sam owoc grejpfruta zawiera duże ilości witaminy C, potasu oraz pektyn, które są pomocne w obniżeniu stężenia cholesterolu oraz mogą przyczynić się do spowolnienia wchłaniania się węglowodanów.
Jednak pomimo wielu korzyści, grejpfrut, jak każdy inny owoc, zawiera węglowodany.
Spożywany w postaci soku owocowego prowadzi do szybkiego zwiększenia stężenia cukru w organizmie! Sok z grejpfruta zawiera również mniej pektyn i, tym samym, błonnika pokarmowego niż cały owoc. Traci w ten sposób wiele swoich właściwości.
Ponadto, w soku owocowym cząsteczki grejpfruta są bardzo drobne. W konsekwencji dochodzi do szybkiego wchłaniania i wzrostu stężenia cukru we krwi po jego wypiciu.
Należy również pamiętać, że soki dostępne w kartonach bardzo często są dosładzane zwykłym cukrem, przez co efekt hiperglikemii może być jeszcze szybciej zauważalny.

W TRAKCIE SŁODZENIA NALEŻY ZASTĘPOWAĆ CUKIER BIAŁY CUKREM BRĄZOWYM LUB MIODEM – MIT

Cukier brązowy i miód podnoszą stężenie cukru w organizmie w sposób porównywalny do białego cukru. Różnią się jedynie zawartością substancji mineralnych i sposobem otrzymywania.
Cukier biały jest wytwarzany z buraków cukrowych i podlega procesowi tzw. rafinacji, czyli oczyszczania, w trakcie której pozbawiany jest melasy zawierającej wiele składników mineralnych (stąd jego kolor).
Cukier brązowy wytwarzany jest z trzciny cukrowej i nie podlega oczyszczaniu. Dlatego też ma więcej składników mineralnych, takich jak żelazo, magnez, potas czy wapń.
Choć zawiera trochę więcej mikroelementów, to różnica w liczbie kalorii jest bardzo niewielka. W dalszym ciągu jest on sacharozą, która prowadzi do wzrostu stężenia cukru w organizmie i nie sprzyja procesowi redukcji masy ciała.

CYNAMON POMAGA W WALCE Z WYSOKIM STĘŻENIEM CUKRU – FAKT

Cynamon jest przyprawą, która powstaje w wyniku zmielenia kory cynamonowca. Za jego charakterystyczny aromat opowiada aldehyd cynamonowy, wykazujący również działanie prozdrowotne.
Wstępne badania prowadzone wśród osób chorujących na cukrzycę podkreślają hipoglikemizujące działanie cynamonu. Podawanie preparatów ekstraktu z cynamonu prowadziło do obniżenia stężenia glukozy w surowicy krwi oraz miało związek z poprawą profilu lipidowego u osób chorych na cukrzycę typu 2.
Dodatkowo, cynamon zawiera wiele cennych substancji mających wpływ na polepszenie innych funkcji w organizmie oraz zmniejszanie ryzyka rozwoju nowotworów, choroby Parkinsona i Alzheimera czy miażdżycy.
Najczęściej kupowanym cynamonem jest cynamon chiński (zwany inaczej cynamonem zwyczajnym, Cinnamomum Cassia), który jest tańszy i bardziej dostępny.
rodukuje się go w Chinach lub Indonezji; charakteryzuje się ostrzejszym smakiem.
Zawiera jednak większe ilości kumaryny, która w dużym stężeniu może mieć niekorzystne działanie na wątrobę.
Aby cynamon spełniał wyżej wymienione funkcje prozdrowotne, należy wybierać cynamon cejloński (zwany inaczej cynamonem prawdziwym, Cinnamomum verum), zawierający znacznie mniejsze ilości kumaryny (do 0,8 g/kg).Charakteryzuje się on również łagodniejszym smakiem.

CHORY Z CUKRZYCĄ POWINIEN JEŚĆ MAŁO I CZĘSTO – FAKT/MIT

Prawidłowo zbilansowana dieta rzeczywiście powinna zawierać pięć posiłków (trzy główne i dwie małe przekąski pomiędzy nimi) spożywanych w regularnych porach.
Osoby, które zjadają jedynie dwa posiłki w ciągu dnia (np. pierwszy wcześnie rano, a następny wieczorem), powinny zwiększyć ich liczbę do pięciu i jeść w odstępach co około 3 godziny.
Z drugiej strony, posiłków nie powinno być w jadłospisie także za dużo (np. spożywanie małych przekąsek co godzinę).
Należy wówczas pamiętać, że zjedzenie kostki czekolady lub wypicie kawy z mlekiem jest również posiłkiem, stąd podjadanie co godzinę, nawet minimalnej porcji, także nie jest wskazane i powinno wiązać się ze zmniejszeniem liczby posiłków do pięciu.
W czasie podjadania system regulacji metabolizmu ulega zaburzeniu, a częste podjadanie związane jest ze zjadaniem większej liczby kalorii niż rzeczywiste zapotrzebowanie organizmu. Prowadzi to do zwiększenia masy ciała.

NIE WOLNO ŁĄCZYĆ CHLEBA Z WĘDLINĄ ANI ZIEMNIAKÓW Z MIĘSEM, PONIEWAŻ TO SPRZYJA TYCIU – MIT

Proces wzrostu lub spadku masy ciała związany jest z bilansem energii, czyli różnicą pomiędzy liczbą kalorii dostarczaną w pożywieniu a tą, która jest zużywana w ciągu dnia.
Jeśli bilans jest dodatni (jemy więcej niż zużywamy kalorii), wówczas następuje odkładanie się nadmiaru energii w postaci tkanki tłuszczowej i dochodzi do przyrostu masy ciała.
W przypadku, gdy spalamy większą liczbę kalorii, niż dostarczamy, występuje odwrotny proces i chudniemy. Brak łączenia niektórych składników nie ma tak naprawdę znaczenia.
Należy jednak pamiętać, że przy prawidłowym żywieniu niezbędne jest dostarczanie wszystkich składników odżywczych: węglowodanów, białek, tłuszczów, witamin i składników mineralnych.
Dlatego też kanapka w połączeniu z wędliną może prowadzić do spadku masy ciała, jeśli suma kalorii przyjętych w ciągu dnia będzie mniejsza niż dzienne zapotrzebowanie.

WARTO ŁĄCZYĆ SZPINAK Z SOKIEM Z CYTRYNY LUB KASZĘ GRYCZANĄ Z NATKĄ PIETRUSZKI – FAKT

W tym przypadku łączenie niektórych produktów może zwiększyć przyswajalność witamin lub składników mineralnych, np. żelaza.
Żelazo występujące w produktach roślinnych ma postać tzw. niehemową i przez to może być gorzej przyswajalne przez organizm.
Natomiast spożywanie go w połączeniu z witaminą C (sok z cytryny, natka pietruszki) sprzyja zwiększeniu jego biodostępności i tym samym zwiększa szanse organizmu na lepsze wykorzystanie żelaza.

Dodano: 2017-05-26

Fragment pochodzi z książki

Anna Duda-Sobczak, Andrzej Gawrecki, Agata Juruć, Sylwia Karbowska, Cukrzyca typu 2, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2016

Książki


Komentarze (0)

Dodaj swój komentarz

Żeby dodać komentarz, musisz się zalogować lub zarejestrować