Otoskleroza (otospongioza)
Fragment publikacji: "Domowy poradnik medyczny" pod redakcją Kazimierza Janickiego. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa.
Ostatnio coraz częściej używa się terminu: otospongioza. Otoskleroza jest chorobą kości, która stanowi ścianę błędnika i nie ma nic wspólnego z miażdżycą naczyń, popularnie zwaną sklerozą.
W otosklerozie dochodzi do powstania nieprawidłowej kostniny, która unieruchamia podstawę trzeciej kosteczki słuchowej - strzemiączka. Prowadzi to do upośledzenia słuchu, które leczy się operacyjnie z bardzo dobrym wynikiem.
Przyczyna choroby nie jest znana, choć czynniki ją wywołujące są dziedziczne; przynajmniej u połowy ogólnej liczby chorych stwierdza się tego typu powiązania. Dwa lub nawet trzy razy częściej chorują na otosklerozę kobiety; przebyta ciąża przyspiesza przebieg tej choroby.
Objawy pojawiają się zwykle w wieku 15-30 lat, czasem tylko w późniejszych okresach życia. Są to: stopniowo postępujące upośledzenie słuchu, zwykle w obu uszach, bez poprzedzających lub towarzyszących chorób zapalnych ucha. Chory słyszy mowę lepiej w hałasie niż w ciszy, u większości chorych pojawia się szum w uszach, większy zwykle w uchu gorzej słyszącym.
Leczenie: operacja stwarza duże szanse na poprawę słuchu u większości chorych.
