Uszkodzenie energią promienistą

Światło widzialne może uszkodzić siatkówkę tylko w szczególnych przypadkach. Najczęściej dzieje się to podczas oglądania zaćmienia słońca lub podczas opalania się na silnym słońcu bez ochronnych okularów przyciemnionych. Promienie świetlne wnikające do oka mogą uszkodzić część plamkową siatkówki, co objawia się osłabieniem wzroku i mroczkiem w polu widzenia.

Leczenie tych uszkodzeń jest często nieskuteczne, dlatego konieczna jest ochrona oczu za pomocą odpowiednich okularów.

Działanie promieniowania nadfioletowego może spowodować ostry stan zapalny spojówki i rogówki. Na działanie tych promieni narażeni są spawacze, osoby naświetlane lampą kwarcową oraz przebywające w wysokich górach. W kilka lub kilkanaście godzin po naświetleniu występuje bardzo gwałtowny ból oczu, światłowstręt, łzawienie, skurcz powiek, obrzęk spojówek, przymglenie rogówki. Objawy te szybko mijają po zastosowaniu miejscowych leków znieczulających i przeciwzapalnych. Konieczna jest jednak pomoc okulisty. Najważniejsze znaczenie ma zapobieganie naświetleniom nadfioletem przez noszenie okularów ochronnych (ryc. 17.7).

Promieniowanie jonizujące (rentgen, pierwiastki promieniotwórcze) może uszkadzać narząd wzroku w różnym stopniu, w zależności od dawki energii wchłanianej przez tkanki. Na skórze powiek powstaje przekrwienie, obrzęk, łuszczenie się, następuje wypadanie rzęs. Spojówka jest stale zaczerwieniona, rogówka ulega przymgleniu, a soczewka zmętnieniu. Aby zapobiec tym zmianom w przypadku naświetlania skóry lub głębszych tkanek w pobliżu oka, stosuje się specjalne ołowiowe osłony na gałkę oczną.