Żylaki kończyn dolnych
Fragment publikacji: "Domowy poradnik medyczny" pod redakcją Kazimierza Janickiego. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa.
Powierzchowne położenie żylaków wywołuje zanik tkanki podskórnej i skóry. Skóra staje się niekiedy cienka jak papier. W tych przypadkach nawet najdrobniejszy uraz, albo też tylko wzrost ciśnienia żylnego w czasie zwiększonego wysiłku, może spowodować pęknięcie żylaka wraz z pokrywającą go cieniutką skórą.
Jeśli kończyna jest opuszczona ku dołowi, krew będzie spływać tak długo, aż chory wykrwawi się zupełnie. Nie można tu liczyć na samoistne zatrzymanie się krwawienia, gdyż zastawki żylne nie działają. Zwykle uniesienie kończyny ku górze może ułatwić zahamowanie krwawienia. Miejsce pęknięcia należy zaopatrzyć opatrunkiem uciskowym.
Żylaki powodują również zmiany warunków krążenia krwi w kończynach dolnych. Powstaje obrzęk w okolicy kostek, a w następstwie zaburzeń odżywiania skóry i jej martwicy tworzy się bardzo trudno gojące się owrzodzenie. Owrzodzenia goleni drążą w głąb, wydzielają niejednokrotnie przykrą, cuchnącą, brudną wydzielinę.
W obrębie żylaków dochodzi nierzadko do stanów zapalnych i do powstania zakrzepów.
Leczenie. Znaczne zmiany żylakowate leczy się chirurgicznie, natomiast małe żylaki nie wymagają leczenia. Wprawdzie we wczesnych okresach rozpowszechnione jest leczenie wstrzyknięciami środków prowadzących do zarastania żył, często powoduje ono jednak ujemne następstwa. Gdy żylaki są bardziej rozciągnięte, wykonuje się zabieg operacyjny.
