logo
Zarejestruj | Przypomnij hasło
Login:
Hasło:
Wielkość czcionki: A A ADodano: 2010-06-28 

Niepłodność męska

Podziel się
dr Jan Karol Wolski
specjalista urolog FEBU 4860, specjalista chirurg dziecięcy, specjalista urolog dziecięcy
konsultant ds. andrologii Przychodnia Leczenia Niepłodności nOvum: www.novum.com.pl

Współczesna medycyna rozrodu proponuje skuteczne rozwiązania problemów – ocenia się, że tylko poniżej 5 % mężczyzn doświadczających niepłodności nie doczeka się potomstwa z użyciem własnych plemników. Wyspecjalizowanie środków leczenia niepłodności, możliwości diagnostyki obrazowej i laboratoryjnej, wprowadzenie badań genetycznych, kriokonserwacja gamet oraz doskonalenie technik ART - inseminacji, in vitro (w tym ICSI, PESA, TESA) to szansa na ojcostwo szerokiej rzeszy mężczyzn z istotnie obniżonymi lub skrajnie niskimi parametrami nasienia. Leczenie niepłodności pary spowodowane czynnikiem męskim, w przeważającej części przypadków kończy się sukcesem.

 

 

Diagnostyka niepłodności u mężczyzn

Obserwacja potencjału płodności i diagnostyka niepłodności u mężczyzny są dużo prostsze niż u kobiety. Tak się dzieje ze względu na różnice w fizjologii i funkcjonowaniu systemu rozrodczego. Wydzielanie hormonów płciowych przez kobietę zmienia się w trakcie cyklu miesięcznego, co wymaga badań przeprowadzanych w określonych dniach, wraz z jednoczesną obserwacją ich wpływu na funkcjonowanie całego systemu rozrodczego. Również badanie anatomii kobiecego układu rozrodczego jest technicznie dużo bardziej skomplikowane.

Natomiast badanie nasienia i ocena jakości plemników – co jest podstawowym badaniem diagnostycznym mężczyzny - jest możliwe do wykonania praktycznie cały czas. Przed badaniem należy jedynie zachować wstrzemięźliwość seksualną od 3 do 7 dni (średnio 4-5), unikać używek, stresu i znacznego wysiłku fizycznego. W przypadku, gdy planowany termin badania poprzedza infekcja z wysoką gorączką (38-40°C) lub silne zatrucie pokarmowe, należy umówić się ponownie na inny dzień.

 

Prawidłowe wyniki badania ogólnego nasienia wyglądają następująco:

(w oparciu o przyjęte kryteria WHO z 1999 roku, aktualizacja z 2007 roku)

objętość ejakulatu: ≥ 2 mL

pH: 7,0 – 8,0

liczba plemników: ≥ 20 mln/mL

liczba plemników w ejakulacie: ≥ 40 mln/mL

odsetek plemników o prawidłowej ruchomości: ≥ 50% z ruchliwością postępową, w tym ≥ 25% plemników z ruchliwością postępową szybką w ciągu 1 godziny po ejakulacji

morfologia (budowa): ≥ 14% plemników o prawidłowym kształcie

żywotność: > 50% plemników

leukocyty w osadzie nasienia: < 1 mln/ml

test aglutynacji (MAR, IBT): < 50% plemników.

Nawet jeśli wynik badania odbiega od podanych norm, nie można go rozpatrywać w oderwaniu od wyników badania pacjentki - doświadczenia wielu zespołów leczących niepłodność dowiodły, że badania kobiety i mężczyzny najlepiej przeprowadzić jest w jednym ośrodku leczenia niepłodności, gdzie decyzja o wyborze metody leczenia może być oparta o wspólną ocenę potencjału pary.

Tylko około 3-5% mężczyzn z nieprawidłowymi parametrami nasienia pozostaje bezpłodna, w znakomitej większości mamy do czynienia z obniżoną płodnością.

 

Leczenie niepłodności męskiej

W leczeniu farmakologicznym niepłodności męskiej stosuje się:

leki hormonalne (testosteron, antyestrogeny, blokery prolaktyny, hormony tarczycy, sterydy)

przeciwzapalne (ketonal, diklofenak)

naczynioruchowe (pentoksyfilina)

suplementy diety (witaminy, mikroelementy)

Niejednokrotnie obserwuje się poprawę jakości nasienia, co przekłada się na zwiększenie potencjału płodności danego mężczyzny. Należy jednak pamiętać, że jest to proces wielomiesięczny, związany z długim okresem tworzenia się męskich komórek rozrodczych w jądrach (74 dni), a pojawienie się „poprawionych” plemników w nasieniu następuje dopiero po ok. 90 dniach.

W przypadku osłabienia parametrów nasienia wynikających z infekcji bakteryjnych lub grzybiczych poprawa parametrów nasienia następuje po włączeniu leczenia antybiotykami.

Nawet znaczne obniżenie parametrów nasienia nie oznacza ostatecznej niemożności posiadania dziecka. Poniżej opis najczęściej stosowanych metod leczenia w powiązaniu z zaburzeniami obrazu nasienia:

nasienie prawidłowe lub o nieznacznie obniżonej ilości plemników: inseminacja domaciczna (IUI) - zagęszczony koncentrat plemników podaje się bezpośredni do jamy macicy w dniu owulacji, co precyzyjnie określa ginekolog

nasienie o dobrych lub obniżonych parametrach: zapłodnienie pozaustrojowe  klasyczne (IVF)

nasienie o złych, skrajnie złych parametrach lub plemniki pozyskane drogą biopsji jądra u mężczyzny z azoospermią: zapłodnienie pozaustrojowe z zastosowaniem mikroiniekcji plemnika do komórki jajowej – IVF-ICSI.

 

Co zagraża  płodności mężczyzny?

przewlekłe choroby wieku dziecięcego, operacje przepuklin pachwinowych, operacje niezstąpionych jąder

choroby genetyczne

zaburzenia wydzielania hormonalnego

choroby urologiczne,  np. żylaki powrózka nasiennego

przebyte infekcje układu moczowo-płciowego: rzeżączka, świnka, gruźlica, kiła, choroby przenoszone drogą płciową

choroby układu krążenia, zapalenie nerek, cukrzyca, anemia, zespół metaboliczny, otyłość, choroby neurologiczne

niehigieniczny tryb życia, szkodliwe warunki pracy, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, nadużywanie leków, narkotyki

mechaniczne urazy jąder, operacje w obrębie miednicy mniejszej

przyjmowanie leków, które upośledzają produkcję plemników np. w niektórych schorzeniach gastrologicznych, neurologicznych, czy też psychiatrycznych

leczenie onkologiczne.

 

Mężczyzna, u którego przewidywane jest leczenie onkologiczne (chemioterapia, naświetlania, chirurgia) powinien przed jego rozpoczęciem rozważyć możliwość oddania i zamrożenia nasienia, które może być wykorzystane do rozrodu po zakończeniu leczenia.

 

Materiał stanowi własność Przychodni Leczenia Niepłodności nOvum.

 






wstecz strona główna drukuj przeslij znajomemu zadaj pytanie
Blog Rozmowy forumzdrowia.pl Reklama Polityka prywatności Kontakt FAQ Mapa strony Partnerzy Copyright O nas Ustaw jako startową
© 2007-2010 Wydawnictwo Lekarskie PZWL
Informacje publikowane w serwisie mają charakter edukacyjny i żaden z zamieszczonych materiałów nie zastąpi wizyty u specjalisty. Wydawca oraz autorzy nie ponoszą odpowiedzialności za następstwa niewłaściwego zastosowania prezentowanych treści.
ISSN 2083-7860