Zadrapania
Fragment publikacji: "Domowy poradnik medyczny" pod redakcją Kazimierza Janickiego. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa.
Przez pojęcie „zadrapania" rozumiemy zadraśnięcia, skaleczenia, lekkie uszkodzenie ciągłości powierzchni skóry, powodowane niekiedy przez organizmy żywe z otoczenia człowieka, m.in. dziobem lub pazurami, które mogą stać się wrotami dla różnorakich zakażeń.
Choroba kociego pazura
Jak sama nazwa wskazuje, jest to choroba, dla której wrota zakażenia i umożliwienie procesu chorobowego stanowi zadrapanie przez kota.
Chorobę najprawdopodobniej wywołuje bakteria Bartonella henselae. Rezerwuarem zarazka są koty (90%), także psy i inne zwierzęta. Do zakażenia dochodzi nie tylko w wyniku ukąszenia lub zadrapania przez zakażone zwierzę, ukąszenia owadów, ale także zachorowania mogą wystąpić po skaleczeniu się kolcami roślin, jeży, drzazgami itp. Choroba występuje w Europie, Stanach Zjednoczonych, Australii. Stwierdzono sezonowość jej występowania - większość przypadków notuje się w porze letniej.
Objawy. Okres inkubacji (wylęgania) wynosi 7-12 dni, po tym okresie w miejscu zranienia dochodzi do powstania nie gojącej się grudki zapalnej, która przekształca się w pęcherzyk ze strupem, a po dalszych 10-12 dniach pojawia się powiększenie okolicznych węzłów chłonnych, które mogą ulec zropieniu i wymagać interwencji chirurgicznej.
Zmiana pierwotna ulega samoistnemu zanikowi.
W większości przypadków choroba ma przebieg bezgorączkowy i mija samoistnie. U części chorych może wystąpić niewielki wzrost temperatury ciała, ogólne osłabienie, bóle głowy, bóle stawów czy zmiany skórne o typie rumienia guzowatego. Sporadycznie obserwowano w przebiegu tej choroby powikłania, takie jak zapalenie mózgu, zmiany osteolityczne oraz małopłytkowość.
Leczenie. Stosuje się miejscowo kompresy przeciwzapalne, napary z mieszanek przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, a w przypadkach powikłań ropnych również antybiotyki. Objawy choroby ustępują po upływie kilku tygodni, czasem miesięcy.
